เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 423 - กล้ากินข้าหรือ ข้าถือว่าเจ้าเป็นบุฟเฟต์
ปากยักษ์ที่ประกอบขึ้นจากภาวะเอกฐานของแรงโน้มถ่วงและรอยแยกกฎเกณฑ์ ในที่สุดก็หุบลง
ในชั่วพริบตา ในทะเลแห่งหมื่นภพ คล้ายมีดวงสุริยันถูกดับไปหนึ่งดวง ดินแดนหวายเซียงที่พรางตัวเป็นหินโสโครก ถูกกลืนกินเข้าไปในความมืดมิดอันเป็นตัวแทนแห่งการทำลายล้างสูงสุดซึ่งประกอบขึ้นจากซากโลกนับไม่ถ้วนอย่างสมบูรณ์
ในเจตจำนงของมหาปากกลืนมิติ บังเกิดความปีติยินดีอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
สำเร็จแล้ว
เขาสัมผัสได้ว่า กฎแห่งการกลืนกินโลกของเขา กำลังทำหน้าที่ดั่งเครื่องบดอันประณีตนับร้อยล้านเครื่อง เริ่มส่งผลต่อเปลือกนอกของหินโสโครกอย่างบ้าคลั่ง เขาแทบจะลิ้มรสความโอชะสูงสุดยามที่สิทธิ์ควบคุมการสรรค์สร้างถูกบดขยี้ ย่อยสลาย และหลอมรวมเข้าสู่ต้นกำเนิดได้ล่วงหน้าแล้ว