เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 407 - เหล่าทวยเทพร่วมมือ กลิ่นอายมรรคาถักทอ
ความว่างเปล่าเงียบสงัดดั่งป่าช้า
ร่างจำแลงอันยิ่งใหญ่ทั้งสามยืนอยู่ห่างไกลกัน ทว่าการสื่อสารทางเจตจำนงระหว่างกันกลับปะทะกันนับร้อยล้านครั้งในชั่วพริบตา ความตื่นตระหนกและความตกตะลึงลดระดับลงดุจน้ำลด สิ่งที่เข้ามาแทนที่ คือความสุขุมหนักแน่นอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน รวมถึงความเร่าร้อนที่แทบจะบ้าคลั่งซึ่งถูกกดทับอยู่ภายใต้ความสุขุมนั้น
นั่นคือความเร่าร้อนของผู้แสวงหามรรคา
"มรรคานี้ อยู่เหนือพวกเราขึ้นไปอีกระดับ"
ร่างเทพผลึกอันเย็นเยียบของเจ้าแห่งลำดับความจริง เป็นครั้งแรกที่ส่งผ่านระลอกคลื่นอารมณ์ที่ใกล้เคียงกับความยำเกรงออกมา บนร่างเทพของมัน อักขระใหม่ที่เพิ่งหลอมรวมขึ้นจากความเป็นระเบียบและความโกลาหลกำลังส่องประกายเร้นลับอย่างหาที่สุดมิได้ เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าสิ่งที่ได้รับเมื่อครู่ไม่ใช่ภาพลวงตา
ดวงตายักษ์ที่สร้างขึ้นจากดวงดาวของเจ้าแห่งเตาหลอม เปลวเพลิงไม่ได้บ้าคลั่งอีกต่อไป แต่กลับรวบรวมกลายเป็นวงรัศมีสีทองเข้ม ลึกล้ำจนคล้ายกับสามารถกลืนกินแสงสว่างทั้งปวงได้ มันนึกถึงการสร้างสรรค์และทำลายล้างที่หมุนเวียนไม่รู้จบของตน เมื่ออยู่ต่อหน้ากลิ่นอายมรรคาของอีกฝ่ายแล้ว ช่างดูหยาบกระด้างและไร้เดียงสาเหลือเกิน