เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 392 - ความขุ่นเคืองในนิทราอันแผ่วเบา
กลุ่มป้ายสุสานอันเย็นเฉียบที่สร้างขึ้นจากเหล็กกล้าและเพลิงปืนใหญ่กำลังถูกดินแดนหวายเซียงทิ้งห่างไว้เบื้องหลังอย่างเชื่องช้า
พวกมันเปรียบเสมือนละครตลกร้ายที่ผ่านพ้นไปในชั่วพริบตา
นอกจากจะทิ้งความเงียบสงัดอันลึกล้ำยิ่งกว่าเดิมไว้ในความมืดมิดนิรันดร์แล้ว ก็ไม่ได้ก่อให้เกิดระลอกคลื่นใดๆ อีกเลย
การเดินทางของดินแดนหวายเซียงยังคงดำเนินไปอย่างมั่นคงและสงบสุข
บนปราการพิทักษ์โลก วิญญาณทั้งสามตนสูญเสียความสนใจต่อทิวทัศน์ภายนอกไปนานแล้ว
วิญญาณแห่งแสงกำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนตักของวิญญาณแห่งชีวิตอย่างสบายใจ
วิญญาณแห่งความตายกลับคืนสู่ร่มเงาอันเย็นเยียบชั่วนิรันดร์ใต้ต้นไม้ค้ำจุนพิภพอีกครั้ง
ทุกสิ่งทุกอย่างคล้ายกับหวนคืนสู่ความเงียบสงบและความกลมเกลียวอันเป็นนิรันดร์เฉกเช่นจุดเริ่มต้น
ณ ส่วนลึกที่สุดของวิหารนิทรานิรันดร์