เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 373 - อาณาเขตสัมบูรณ์บนเส้นทางเดินเรือ
การแล่นของเรือรบพิพากษาเงียบสงบยังคงดำเนินต่อไป
มันเปรียบเสมือนมีดผ่าตัดอันเยือกเย็นสัมบูรณ์ที่กรีดผ่านผืนผ้าใบแห่งความโกลาหล ทิ้งร่องรอยการเดินเรือที่ตรงแน่ว บริสุทธิ์ และไม่ยอมให้สิ่งแปลกปลอมใดมาแปดเปื้อนไว้เบื้องหลัง
ภายในดินแดนหวายเซียง
วิญญาณแห่งแสงเกาะอยู่ริมขอบปราการพิทักษ์โลก สองมือเท้าคาง ดวงตาสีทองเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"พวกเจ้าดูสิ ข้างนอกดูเหมือนจะ ไม่เหมือนเดิมแล้ว"
นางชี้ไปยังพื้นที่ความโกลาหลด้านหลังเรือรบที่เพิ่งถูกกวาดล้าง
ที่นั่นไม่ใช่ภาพของความสับสน แปดเปื้อน และเต็มไปด้วยพลังงานไร้ระเบียบเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป
หากแต่ปรากฏเป็นความสงบสัมบูรณ์ที่โปร่งใสประหนึ่งผลึกแก้วคริสตัลอันบริสุทธิ์ที่สุด