เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 360 - หงฮวงคู่ขนาน
"ว้าย"
วิญญาณแห่งแสงตกใจร้องลั่น ทรุดตัวลงนั่งบนสนามหญ้าแสงทองแห่งบุญบารมี ปีกเล็กๆ แข็งทื่อไปหมด
"กลิ่นนี้ ฉันเคยได้กลิ่น มันคือกลิ่นของเจ้าคนชั่วอู๋เทียน"
น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่ฝังลึกอยู่ในความทรงจำ ใบหน้าเล็กๆ ซีดเผือดลงทันที
สีหน้าของวิญญาณแห่งชีวิตก็ย่ำแย่ไม่ต่างกัน นางบินไปเกาะบนกิ่งของต้นไม้ค้ำจุนพิภพตามสัญชาตญาณ ดวงตาสีเขียวมรกตเต็มไปด้วยความตระหนกและหวาดระแวง
ถูกต้องแล้ว
กลิ่นอายนี้ กลิ่นอายมารอันเต็มไปด้วยความเงียบดับ ความสับสนวุ่นวาย และความเผด็จการ คือกลิ่นอายของภัยพิบัติมารอู๋เทียนที่เคยกวาดล้างสามภพและทำให้เหล่าเทพเซียนล้มตายไปนับไม่ถ้วน
ลึกลงไปในความโกลาหล บนเตียงใหญ่ที่แสนสบาย
หวายอินที่อยู่ในห้วงนิทราขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย