เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 349 - ศึกกอบกู้พิภพ ผู้เฝ้ามองย่อมกระจ่างแจ้ง
ประกายไฟแห่งความหวัง พลันจุดประกายขึ้นท่ามกลางความสิ้นหวังอันลึกซึ้งที่สุด
นั่นคือแสงสีทองที่พุ่งทะลวงเสียดฟ้าและกวนความโกลาหลให้ปั่นป่วน
เหล่าเทพเซียนและพุทธะที่มาชุมนุมอยู่นอกหวยเซียง ในวินาทีที่เห็นแสงสีทองสายนั้น ต่างพากันตกตะลึงงันไปทั้งหมด
สีหน้าของพวกเขา เปลี่ยนจากความสิ้นหวังอันเงียบงัน กลายเป็นไม่อยากจะเชื่อ และกลายเป็นความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่ง
"นั่น นั่นมันคือ"
กว่างเฉิงจื่อน้ำเสียงสั่นสะท้าน เขาจ้องมองแสงสีทองอันคุ้นเคยจนไม่รู้จะคุ้นเคยอย่างไรนั้นเขม็ง
ภายในแสงสีทองนั้น เงาร่างลวงตาของกระบองเหล็กเล่มหนึ่ง ราวกับกำลังจะทิ่มแทงท้องฟ้าที่ถูกปราณมารปกคลุมนี้ให้ทะลุเป็นรูโหว่
"เป็นลิงตัวนั้น เป็นโต้วจ้านเซิ่งฝอ"
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่แผดเสียงตะโกนออกมา น้ำเสียงเจือไปด้วยเสียงสะอื้น