เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 345 - มารรุ่งเรืองมรรคาเสื่อมถอย
อู๋เทียน ได้จุติลงมาอย่างสมบูรณ์แล้ว
เมื่ออาภรณ์สีดำสนิทอันเป็นสัญลักษณ์แห่งจุดจบและความดับสูญ ได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชั้นฟ้าสามสิบสามอย่างแท้จริง ทั่วทั้งสามภพแห่งฮวงโห ต่างได้ยินเสียงการพังทลายของระเบียบแบบแผน
ศาลสวรรค์ สถานที่ที่เหล่าเซียนนับหมื่นเคยมาชุมนุม ยามนี้ได้กลายเป็นแดนปีศาจไปแล้ว
ปราณมารที่เข้มข้นจนไม่อาจละลาย ดั่งกระแสน้ำคลื่นสีดำ ท่วมท้นพระราชวังทุกแห่ง กัดกร่อนกระเบื้องเซียนทุกแผ่น
"ต้านไว้ ช่วยกันต้านไว้ให้ได้"
อวี้หวงต้าตี้ใบหน้าซีดเผือด พยายามเร่งเร้ากระจกหวงจื่อจนสุดกำลัง สาดแสงสีทองอันริบหรี่ออกมา เพื่อปกป้องแดนบริสุทธิ์แห่งสุดท้ายของวังหลิงเซียวไว้อย่างยากลำบาก
ทว่า ภายนอกท้องพระโรง เสียงกรีดร้องโหยหวนและเสียงคำรามของปีศาจดังประสานกันไม่ขาดสาย
ทหารสวรรค์และขุนพลสวรรค์นับไม่ถ้วน ภายใต้การกัดกร่อนของปราณมาร ดวงตากลายเป็นสีแดงก่ำ ร่างเซียนบิดเบี้ยว ในที่สุดก็กลายสภาพเป็นอสูรที่รู้จักเพียงการเข่นฆ่า กวัดแกว่งคมดาบสังหารเข้าใส่สหายร่วมรบในอดีต
มรรคา กำลังเสื่อมถอย