กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 320 - ปีศาจลี้ภัย
บนเส้นทางสู่ตะวันตก ท้องฟ้ามืดครึ้มไปด้วยเมฆดำ
คณะของพระเสวียนจั้งทั้งสี่เพิ่งจะก้าวเข้าสู่หุบเขาแห่งหนึ่ง พื้นดินก็พลันสั่นสะเทือนขึ้นมาในทันที ปีศาจตะขาบยักษ์ตัวหนึ่งมุดทะลุออกมาจากซอกหิน ไอพิษตลบอบอวลไปทั่วทั้งหุบเขา
"นักบวชจากไหน บังอาจบุกรุกเข้ามาในอาณาเขตของข้า"
ปีศาจตะขาบอ้าปากกว้างราวกับอ่างโลหิต ปีศาจน้อยนับไม่ถ้วนพวยพุ่งออกมาจากถ้ำ ซุนหงอคงชักกระบองทองคำออกมา ดวงตาเปล่งประกายสีทองวาบ
"ปีศาจรนหาที่ตาย"
การต่อสู้อันดุเดือดปะทุขึ้นในทันที กระบองทองคำปะทะเข้ากับเขี้ยวพิษ เกิดประกายไฟแตกกระจายระยิบระยับ ตือโป๊ยก่ายกวัดแกว่งคราดเก้าเขี้ยว ซัวเจ๋งชูคทาปราบมารขึ้น
"ท่านราชาต้านไม่ไหวแล้ว"
"รีบหนีเร็วเข้า"