เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 315 - วานรอาละวาดซ้ำ
ภายในวังโต้วซั่ว เปลวเพลิงในเตาแปดทิศค่อยๆ มอดดับลง
ไท่ซ่างเหล่าจวินลูบเครา สีหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
"สี่สิบเก้าวันผ่านพ้นไปแล้ว เจ้าลิงตัวนี้คงมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้วกระมัง"
ฝาเตาค่อยๆ เปิดออก ทว่าเถ้าถ่านที่คาดคิดไว้กลับไม่ปรากฏ แต่กลับมีลำแสงสีทองพวยพุ่งออกมาแทน
"คุณพระช่วย"
เหล่าจวินตกใจจนหงายหลังก้นจ้ำเบ้ากับพื้น
ซุนหงอคงกระโดดพรวดออกมาจากเตา ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำดั่งโลหิต ทว่ากลับเปล่งประกายแสงสีทองเจิดจ้า
"ฮ่าๆๆ ตาเฒ่าเหล่าจวิน เตาผุๆ ของเธอใช้การไม่ได้เรื่องเลยนี่นา"
ซุนหงอคงยืดเส้นยืดสาย รู้สึกว่าทั่วทั้งร่างเปี่ยมล้นไปด้วยพละกำลัง เมื่อเบิกเนตรทองอัคคีขึ้น แม้แต่ร่างจริงของเหล่าจวินก็ยังมองเห็นได้อย่างแจ่มชัด