เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 289 - การไล่ตามในความโกลาหล
ลึกลงไปในความว่างเปล่าอันโกลาหล เงาร่างโบราณหลายสายกำลังเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างช้าๆ
นั่นคือเหล่าเทพอสูรแห่งความโกลาหลที่ยังหลงเหลืออยู่หลังจากผานกู่เบิกฟ้า พวกมันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายเฉพาะตัวที่แผ่ออกมาจากโลกใบเล็กของหวายอิน
"ตรงนั้นมีบางสิ่งอยู่"
เทพอสูรที่มีเขาคู่บนศีรษะตนหนึ่งหยุดฝีเท้าลง มองไปยังแดนไกลด้วยความระแวดระวัง
"กลิ่นอายแห่งชีวิตเข้มข้นยิ่งนัก"
เทพอสูรอีกตนที่มีเปลวเพลิงสีดำลุกท่วมตัวเอ่ยเสริม
แม้ในใจจะมีความหวาดเกรง ทว่าต้นกำเนิดความโกลาหลภายในร่างของพวกมันกลับกำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง ราวกับได้พบเจอกับของบำรุงอันล้ำค่า
ความกระหายอยากนี้ผลักดันให้พวกมันค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้อย่างระมัดระวัง
ณ บริเวณรอบนอกของโลกใบเล็ก ม่านบาเรียแห่งโลกลอยคว้างอยู่อย่างเงียบสงบ