เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 262 - มรรคาสวรรค์ทอดถอนใจ ปริศนาแห่งการหลุดพ้น
โลกใบเล็กของหวายอิน ได้หายลับไปจากแผนที่ของมหาทวีปยุคดึกดำบรรพ์อย่างสมบูรณ์แล้ว
พิกัดใจกลางทวีปผืนนั้น กลายเป็นความว่างเปล่าสัมบูรณ์
เมื่อส่งญาณหยั่งรู้เข้าไปสำรวจ ก็พบเพียงความว่าง
เมื่อทอดสายตามองไป ก็พบเพียงความไม่มี
ราวกับว่า ณ ที่แห่งนั้น ไม่เคยมีสิ่งใดดำรงอยู่มาก่อนเลย
ทว่าเบื้องหลังความว่างเปล่านั้น กลับเป็นโลกอันเป็นเอกเทศที่กำลังเจริญเติบโตอย่างแข็งแกร่ง
ขุนเขาและลำเนาไพรคือท่วงทำนองที่หยุดนิ่ง สายน้ำลำธารคือบทเพลงที่รินไหล
สิ่งมีชีวิตแห่งแสงเงาอันแปลกประหลาดนับไม่ถ้วนที่ก่อตัวขึ้นมาจากกฎเกณฑ์อันบริสุทธิ์ ได้ถือกำเนิดและวิวัฒนาการขึ้นภายในนั้น ดำเนินไปตามความกลมกลืนสัมบูรณ์ที่คนภายนอกไม่อาจเข้าใจได้