เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 261 - บทใหม่แห่งมหาทวีปยุคดึกดำบรรพ์ กลิ่นอายมรรคาสั่นพ้อง
โลกใบเล็กของหวายอิน บัดนี้มิใช่เพียงแค่โลกอีกต่อไปแล้ว
มันกว้างใหญ่ไพศาล ไร้ขอบเขต เป็นอิสระอยู่นอกสามภพแห่งมหาทวีปยุคดึกดำบรรพ์ ก่อกำเนิดเป็นวัฏจักรแห่งมรรคาอันยิ่งใหญ่ด้วยตนเอง
ณ ที่แห่งนี้ ไม่มีมรรคาสวรรค์ มีเพียงความสงบเงียบ
สติการรับรู้ของหวายอิน ล่องลอยและนอนหลับอย่างสบายใจอยู่ท่ามกลางมหาสมุทรแห่งต้นกำเนิดของความสงบเงียบ
ในวันนี้ อาจเป็นเพราะนอนหลับมาเป็นเวลานานเกินไป เขาจึงพลิกตัวไปอีกทางโดยไม่รู้ตัว
การพลิกตัวในครั้งนี้ ทำให้มรรคาของเขา สัมผัสเข้ากับฟ้าดินแห่งมหาทวีปยุคดึกดำบรรพ์ที่เคยให้กำเนิดและหล่อเลี้ยงเขาเบาๆ โดยไม่ได้ตั้งใจ
มิใช่การรุกราน และมิใช่การหลอมรวม
เปรียบเสมือนยักษ์สองตนที่เดินเคียงข้างกัน และในช่วงเวลาหนึ่ง หัวไหล่ของทั้งคู่ก็แตะถูกกันเบาๆ