กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233 - ความรักสะอาดแห่งโลกใหม่ เสียงร้องแรกกำเนิด
แม้สายฝนสีเลือดจะหยุดลงแล้ว แต่กลิ่นอายมุ่งร้ายที่มาจากกุยซียังคงแทรกซึมลงสู่ผืนดินทุกตารางนิ้วของหงฮวงประหนึ่งหนอนกระดูก
ณ ศูนย์กลางของแผ่นดินใหญ่ บนผืนดินบริสุทธิ์หลายร้อยล้านลี้ที่โอบล้อมต้นไม้เทพค้ำฟ้าดิน สรรพชีวิตที่รอดพ้นจากหายนะกำลังได้พบกับแสงรุ่งอรุณแรก
ชายชราแขนขาดเผ่าพันธุ์มนุษย์คนหนึ่ง มืออันสั่นเทาล้วงเอาเมล็ดพันธุ์ข้าวเมล็ดสุดท้ายที่ตนใช้ชีวิตปกป้องไว้ออกมาจากอกเสื้อ เขาคุกเข่าลงกับพื้นดินอันอบอุ่นที่ชุ่มโชกไปด้วยแสงสีทองแห่งผลบุญด้วยความเคารพศรัทธา แล้วฝังเมล็ดพันธุ์นั้นลงไป