เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 190 - โชคชะตาแห่งมรรคามนุษย์
ความคิดที่อยากจะ เลี้ยงเด็กน้อย นั้น เปรียบเสมือนก้อนหินที่ถูกโยนลงในบ่อน้ำโบราณโดยไม่ตั้งใจ ทำให้เกิดระลอกคลื่นอันละเอียดอ่อนอย่างยิ่งผุดขึ้นในเจตจำนงอันนิ่งสงบของหวายอิน
เขาชอบรสชาตินั้น
ในเมื่อชอบ ย่อมควรมีให้มากกว่านี้
ตรรกะนี้ เรียบง่าย ตรงไปตรงมา และสอดคล้องกับนิสัยที่ขี้เกียจคิดของเขาเป็นที่สุด
ดังนั้น ต้นไม้แห่งโลกที่กำลังหลับใหล จึงขยับความคิดเบาๆ
นี่ไม่ใช่คำสั่งยามตื่น แต่เหมือนกับคนที่กำลังนอนฝัน รู้สึกว่าผ้าห่มบางไปหน่อย จึงเอื้อมมือไปดึงมาเพิ่มอีกผืนตามสัญชาตญาณ
ณ ขอบอาณาจักรแห่งการหลับใหลอันกว้างใหญ่ที่ครอบคลุมทั่วทั้งฮงฮวงผืนใหม่ ใกล้กับหุบเขาที่เคยให้ที่พักพิงแก่อาสือและน้องสาวก่อนหน้านี้ พื้นที่ธรรมดาผืนหนึ่งเริ่มเกิดการบิดเบี้ยว
กฎเกณฑ์กำลังจัดโครงสร้างใหม่อย่างเงียบเชียบ