เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 183 - ปริศนาตัวตนของหวายอิน
การหยั่งเชิงของเหล่านักบุญ ได้สิ้นสุดลงอย่างเงียบเชียบด้วยรูปแบบที่แทบไม่ต่างจากการถูกลบหลู่
ในฟ้าดินผืนใหม่ กลิ่นหอมประหลาดนั้นยังคงอยู่ ไม่เพิ่มขึ้น ไม่ลดลง ไม่เข้มข้น และไม่จางหาย เปรียบเสมือนปริศนาที่ไม่อาจตีความได้ คอยเย้ยหยันทุกตัวตนที่หลงคิดว่าตนหยั่งรู้ความลับสวรรค์
ความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้จิตแห่งมรรคาอันสูงส่งของเหล่านักบุญจมดิ่งลงสู่ความเยียบเย็นอย่างสมบูรณ์
ความละโมบและความไม่ยอมจำนนในคราแรก หลังจากชนเข้ากับกำแพงที่มองไม่เห็นครั้งแล้วครั้งเล่า ก็ค่อยๆ แปรสภาพกลายเป็นความสับสนอันลึกซึ้งยิ่งกว่า ซึ่งผสมปนเปไประหว่างความยำเกรงและความไม่สบายใจ
ต้นไม้ต้นนี้ แท้จริงแล้วคือสิ่งใดกันแน่
คำถามนี้ ได้เข้ามาแทนที่ความคิดที่ว่าจะครอบครองมันอย่างไร และกลายเป็นเมฆหมอกดำทะมึนที่แขวนลอยอยู่ในใจของเหล่านักบุญทั้งหก
พวกเขาต่างละทิ้งการหยั่งเชิงด้วยกำลังในทุกรูปแบบพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย แล้วหันสายตาไปยังความทรงจำและการสืบทอดอันไพศาลดั่งมหาสมุทรที่ดำรงอยู่มาตั้งแต่เริ่มเบิกฟ้าผ่าพิภพ