เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 158 - รากของต้นไม้ต้นนี้ เสียบทะลุเข้าไปถึงยมโลกแล้ว
การไป "เยือนห้องมืดหนึ่งวัน" ของสิงเทียนและลู่ยา เปรียบเสมือนการสาดน้ำเย็นจัดเข้าใส่สงครามพ่อมดอสูรที่กำลังรบกันอย่างเอาเป็นเอาตายจนหน้ามืดตามัว
สมรภูมิ กลับมาเงียบสงบลงอย่างแปลกประหลาด
สองเผ่าพ่อมดและอสูรที่ก่อนหน้านี้ยังเข่นฆ่ากันแทบตาย ยามนี้ต่างพากันเดินอ้อมพื้นที่ภูเขาปู้โจวไปแต่ไกล ราวกับว่าที่นั่นมิใช่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ หากแต่เป็นทางเข้าสู่หุบเหวอันไร้ที่สิ้นสุด
ผืนแผ่นดินหงฮวง ได้รับโอกาสพักหายใจอันแสนสั้น ทว่าเต็มไปด้วยความอึดอัดกดดัน
ทว่า ความสงบของโลกมนุษย์ กลับหมายถึงคลื่นใต้น้ำที่กำลังซัดสาดในระดับที่สูงส่งกว่า
บนเก้าชั้นฟ้า ดวงตาหกคู่ที่ก้มมองสรรพสิ่ง ยามนี้ล้วนเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน จับจ้องไปยังต้นไม้ใหญ่สูงเทียมฟ้าที่ดูภายนอกไร้พิษสงต้นนั้น
...
ณ ภูเขาคุนหลุน พระราชวังอวี้ซี