เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151 - ต้าหลัวยังกล้าแตะคนของข้าเชียวหรือ?
ระลอกคลื่นผลกระทบจากสงครามระหว่างเผ่าพ่อมดและเผ่าอสูร ค่อยๆ สงบลง
สมรภูมิภูเขาปู้โจวที่เคยถูกฟาดฟันจนฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย สุริยันจันทราไร้ประกาย มาบัดนี้กลับจมดิ่งสู่ความเงียบงันประดุจป่าช้า
ผืนแผ่นดินถูกชโลมด้วยโลหิตจนกลายเป็นสีแดงคล้ำ บนคราบเลือดที่แห้งกรังเต็มไปด้วยรอยแตกร้าวลึก อากาศยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นไหม้เกรียมและกลิ่นเน่าเปื่อยที่ไม่อาจขจัดสิ้น
ทว่า ภายใต้ซากปรักหักพังอันเงียบสงัดนี้ ความเปลี่ยนแปลงรูปแบบใหม่ที่ไม่เคยมีผู้ใดล่วงรู้ กำลังบังเกิดขึ้นอย่างเงียบเชียบ
งานเลี้ยงบุฟเฟต์สงครามที่มีสิ่งมีชีวิตนับร้อยล้านตนร่วมแสดง ทำให้หวายอินในห้วงนิทรากินอิ่มหนำสำราญอย่างถึงที่สุด
ภายใต้การย่อยสลายและการแปรสภาพของเตาหลอมแห่งความโกลาหล เศษเสี้ยวกฎเกณฑ์ แก่นแท้เลือดเนื้อ และต้นกำเนิดแห่งวิญญาณนับไม่ถ้วน ล้วนกลายสภาพเป็นสารอาหารบริสุทธิ์ที่สุดที่เขาดูดซับเข้าไป
แต่ถึงแม้จะเป็นเตาหลอมแห่งความโกลาหล ก็ไม่อาจแปรสภาพได้สมบูรณ์แบบเต็ม 100 เปอร์เซ็นต์