กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 123 - รูปสลักน้ำแข็งอีกาทองสลายหายไป บรรพชนจวี้หมางเหงื่อกาฬแตกพล่าน
ภายในตำหนักหลิงเซียว ตกอยู่ในความเงียบงันดั่งป่าช้า
ตี้จวิ้นและไท่อี สองราชันแห่งเผ่าอสูรที่เพิ่งประกาศการปกครองใต้หล้า เวลานี้มีสีหน้ามืดมน จ้องมองประติมากรรมน้ำแข็งที่ตั้งอยู่กลางตำหนักโดยไม่เอ่ยคำใด
ร่างน้ำแข็งนั้น คือราชบุตรลำดับที่เก้าผู้ทะนงตน ลู่ยา
น้ำแข็งสีน้ำเงินเข้ม ได้หยุดยั้งความหยิ่งยโส ความตกใจ และความไม่เข้าใจของลู่ยาไว้ในวินาทีนั้นอย่างสมบูรณ์ ไอเย็นที่มาจากขั้วหยินดั้งเดิมและเก่าแก่ยิ่งกว่าสิ่งใด แผ่ออกมาจากร่างน้ำแข็งทีละน้อย ทำให้อุณหภูมิในตำหนักหลิงเซียวลดฮวบลงจนถึงจุดเยือกแข็ง