เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 114 - เตาหลอมแห่งมรรคา หมื่นวิถีรวมเป็นหนึ่ง
ในวังจื่อเซียว กาลเวลาคล้ายไร้ความหมาย หรือกล่าวได้ว่าทุกเสี้ยววินาทีล้วนแบกรับมรรคาและหลักการอันไร้ที่สิ้นสุด การแสดงธรรมของนักบุญหงจวินเปรียบเสมือนภาพวาดอันกว้างใหญ่ที่ค่อยๆ คลี่ออก เผยความลึกล้ำและความยิ่งใหญ่ของมรรคาต่อหน้าแขกสามพันคนทีละน้อย
เวลาสามพันปี สำหรับยอดฝีมือเหล่านี้เป็นเพียงการหายใจเข้าออกที่ยาวนานขึ้นเล็กน้อยในการปิดด่าน ทว่าสามพันปีในวังจื่อเซียว กลับยาวนาน ทรมาน และให้ผลตอบแทนมหาศาลยิ่งกว่าช่วงเวลาใดในอดีต
บางคนเกาศีรษะด้วยความไม่เข้าใจ อยากจะผ่าสมองตนเองออกมาดูว่าเหตุใดจึงไม่อาจเข้าใจคำสอนของนักบุญได้ บางคนขมวดคิ้วสลับกับยิ้มแย้ม สลับไปมาระหว่างความหลงผิดและความรู้แจ้ง จิตมรรคาได้รับการเคี่ยวกรำ บางคนมีสีหน้าสงบนิ่ง ไอพลังมรรคาไหลเวียน จมดิ่งสู่ความเข้าใจอันลึกซึ้ง สอดประสานกับมรรคาเบื้องบน