เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 108 - ปรมาจารย์มรรกายังยอมสยบ สหายหวายอิน ช่างเป็นคนซื่อสัตย์อันดับหนึ่งแห่งโลกดึกดำบรรพ์
แสงสีทองแห่งบุญบารมีบนเก้าชั้นฟ้าในที่สุดก็ค่อยๆ จางหายไป ยอดภูเขาปู้โจวกลับคืนสู่ความสงบเงียบท่ามกลางม่านหมอกที่ลอยวนเวียนดั่งเช่นอดีต ราวกับว่าการอาบแสงบุญบารมีอันสะเทือนฟ้าดินก่อนหน้านี้เป็นเพียงภาพฝันตื่นหนึ่ง บนยอดเขา ใบไม้ใบหนึ่งของหวายอินได้แปรเปลี่ยนเป็นใสกระจ่างยิ่งขึ้นโดยไม่มีใครสังเกตเห็น ลวดลายมรรคาบนใบหมุนวน แฝงเค้าโครงของจักรวาลที่เพิ่งกำเนิดขึ้นมา จากนั้นก็เลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ทว่า ณ แดนประจิมอันห่างไกล ปรมาจารย์มรรคาหงจวินกลับสูดลมหายใจเข้าลึก ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความจริงจังอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แฝงความปลาบปลื้มใจ และมีความโล่งใจอยู่หลายส่วน
"สหายหวายอิน ช่างเป็นแบบอย่างของพวกเรา และเป็นโชคดีของโลกดึกดำบรรพ์โดยแท้"