เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75 - การหลับใหลคือความไร้เทียมทาน ร่างแยกไท่อี่แม้แต่เสียงร้องโหยหวนก็เปล่งไม่ออก ดินแดนหงฮวงสั่นสะท้าน
วันเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า ท่ามกลางฟ้าดินอันกว้างใหญ่ไพศาลของดินแดนหงฮวงนี้ มันก็เป็นเพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้น ดินแดนที่หวายอินหลับใหล ความแปลกประหลาดและความเผด็จการของอาณาเขตการนอนหลับที่มองไม่เห็นนั้น ไม่สามารถใช้คำพูดธรรมดามาอธิบายได้อีกต่อไป
ในช่วงแรก มีเพียงเศษซากสัตว์อสูรที่ไม่รู้จักที่ตาย หรือสิ่งมีชีวิตกระจัดกระจายที่ถูกปราณพิฆาตแห่งภัยพิบัติทำให้หน้ามืดตามัว พลัดหลงเข้าไปในนั้นราวกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ แล้วกลายเป็นเถ้าธุลีไปในชั่วพริบตา โดยไม่ทิ้งร่องรอยการมีอยู่แม้แต่นิดเดียว สิ่งเหล่านี้ ยังไม่เพียงพอที่จะดึงดูดความสนใจจากตัวตนระดับสูงสุดของดินแดนหงฮวงอย่างแท้จริง
จนกระทั่งวันนี้