กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 - ปราณบริสุทธิ์ลอยขึ้น ปราณขุ่นมัวจมลง! ท่านผานกู่ เบามือหน่อย อย่าทำให้บ้านฉันถล่ม!
สายตาของผานกู่ละทิ้งจากต้นหวายโบราณลึกลับในที่สุด ความสงสัยถูกเขากดทับลงไป
เขาทุ่มเทจิตใจทั้งหมด ลงในภารกิจการเปิดสวรรค์อันยิ่งใหญ่ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น!