กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 - "ต้นไม้นี้ ยุ่งไม่ได้เด็ดขาด!" การจ้องมองครั้งสุดท้ายของผานกู่ก่อนเปิดสวรรค์ เหงื่อเย็นไหลพราก!
ผานกู่ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางความโกลาหลที่แตกสลาย
มือของเขากำขวานผานกู่แน่น รอยเลือดเทพอสูรที่เพิ่งเพิ่มเข้ามาบนขวานเปล่งประกายความดุร้ายเป็นครั้งสุดท้าย
แม้กลิ่นอายจะดูไม่มั่นคงเนื่องจากการต่อสู้ต่อเนื่องที่ใช้พลังงานไปมาก แต่เจตจำนงในการเปิดสวรรค์และสร้างสรรค์สรรพสิ่งของเขากลับยิ่งแน่วแน่ ราวกับฐานดอกบัวของบัวเขียวแห่งความโกลาหล ที่ตั้งมั่นไม่เปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่โบราณกาลและไม่อาจทำลายได้