เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 - ผานกู่ปะทะเทพอสูรสามพันตน ต้นไม้เฒ่าข้างบ้าน หนวกหูชะมัด จะให้ต้นไม้ได้หลับพักผ่อนดีๆ ไหมเนี่ย
ความโกลาหลลึกล้ำที่สุด เงาร่างยักษ์ของผานกู่ที่สูงค้ำฟ้าค้ำดิน ราวกับเทพเจ้าผู้สร้างโลกที่ตื่นจากการหลับใหลอันยาวนาน แผ่แรงกดดันที่ทำให้ทุกวิถีมรรคาต้องยอมจำนน ขวานผานกู่ที่เขากำแน่นอยู่ในมือ แสงเย็นยะเยือกบนคมขวานส่องประกายเจิดจ้า ราวกับสามารถตัดขาดแม่น้ำแห่งกาลเวลาและฉีกกระชากความว่างเปล่าอันเป็นนิรันดร์ได้ บนนั้นมีเจตจำนงสูงสุดในการเบิกฟ้าผ่าปฐพีและจัดระเบียบจักรวาลใหม่ไหลเวียนอยู่
เงายักษ์เงยหน้าขึ้นช้าๆ ในดวงตาเทพคือความเด็ดขาดที่จะทำลายโลกเก่าและสร้างยุคใหม่ เสียงคำรามที่แฝงไปด้วยพลังอันไร้ขอบเขตและชะตากรรมแห่งการสร้างสรรค์ ราวกับเสียงกัมปนาทแรกแห่งต้นกำเนิดมรรคา สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วจักรวาลความโกลาหลที่เงียบสงัด
"จงเปิด"