เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 - เทพอสูรสามพันตนสั่นเทา หวายอิน อาหารมื้อใหญ่เบิกฟ้าผ่าปฐพี ฉันมาแล้ว
ลึกลงไปในความโกลาหล เจตจำนงที่ตื่นขึ้นนั้นทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น ราวกับดวงอาทิตย์ที่สาดส่องความสว่างไสวไปทั่วผืนฟ้าอันไร้ขอบเขต
แสงสว่าง แสงสว่างที่ไม่อาจใช้คำบรรยายได้แต่กลับเจิดจ้าพอจะแทงทะลุความมืดมิดอันเป็นนิรันดร์ พวยพุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่งจากดินแดนกำเนิดของผานกู่ ส่องสว่างความว่างเปล่าอันมืดมิดไร้ที่สิ้นสุดรอบด้านให้สว่างไสวราวกับตอนกลางวัน เผยให้เห็นทุกรายละเอียดอย่างชัดเจน
ปราณความโกลาหลภายใต้แสงสว่างนี้ ราวกับน้ำมันเดือดที่ถูกโยนดวงอาทิตย์นับร้อยล้านดวงลงไป มันเดือดพล่าน ระเบิด และแผดเสียงคำรามอย่างอึดอัดและสิ้นหวัง
ปราณความโกลาหลบางส่วนที่คุณภาพด้อยกว่า ถึงกับถูกแสงสว่างนี้ชำระล้างและขับไล่โดยตรง เผยให้เห็นความว่างเปล่าดั้งเดิมที่ลึกล้ำและยากจะหยั่งถึงมากยิ่งขึ้นซึ่งอยู่เบื้องหลัง