กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 116: ใช้สวีเชวี่ยเป็นมีด
....
“ท่านสุคุนะ นอนไม่ค่อยหลับเหรอ?” ซ่างกวนเสวี่ยถามด้วยความเป็นห่วง
สวีเชวี่ยโบกมือ “ฉันไม่เป็นไร นอนหลับสบายดี แค่กำลังคิดอยู่ว่าทองคำสิบตันที่ฉันยื่นเรื่องขอไปทางฝ่ายส่งกำลังบำรุง ทำไมยังมาไม่ถึงสักที”
“ท่านสุคุนะดูเหมือนจะชอบทองคำนะ”
“ฉันค่อนข้างงกน่ะ” สวีเชวี่ยพูดพลางหัวเราะ
เขาสวม【อาภรณ์หมื่นแปร】เสื้อสีขาวกับกางเกงสีดำ เสริมด้วยเสื้อคลุมสีแดงสลับทอง ทำให้หน้าตาของเขาโดดเด่นเหนือทุกคนที่นี่อย่างขาดลอย
เขากวาดตามองไปรอบๆ
ทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับเรื่องของตัวเอง บรรยากาศสงบสุขและเงียบเรียบร้อยจนแทบมองไม่เห็นเค้าลางของวันสิ้นโลก ทั้งที่จริงๆ แล้วบนโลกทั้งใบเหลือผืนแผ่นดินอยู่แค่บริเวณนี้เท่านั้น
ว่างอยู่ก็ว่างอยู่แล้ว หาอะไรทำให้ตัวเองหน่อยดีกว่า....