กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 115: ฉันเข้าใจแล้ว
....
สวีเชวี่ยพยักหน้าอย่างครุ่นคิด
“ฉันเข้าใจแล้ว ยิ่งฆ่าสัตว์อสูรกลายพันธุ์มากเท่าไร พวกมันก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น แถมสัตว์อสูรกลายพันธุ์ยังกำจัดให้หมดสิ้นไม่ได้ด้วย ขอแค่หมอกพิศวงยังอยู่ พวกมันก็ฟื้นคืนชีพได้ไม่จำกัด”
“ถ้าเป็นแบบนี้ การล่มสลายของมนุษยชาติก็คงถูกกำหนดไว้แล้วสินะ ฆ่าก็ไม่มีประโยชน์ ไม่ฆ่าก็ไม่ได้อีก”
“เฮ้อ~ แล้วจะทำยังไงดีล่ะ~” สวีเชวี่ยแสร้งทำเป็นมองโจวลี่อย่างจนปัญญา
เขารู้ดีอยู่แล้วว่าต้องทำยังไง
ก็แค่ใช้ขวานแบ่งแผ่นดินผืนนี้ที่มนุษย์อาศัยอยู่ออกเท่านั้นเอง!