กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 103: หยุดซะ! เวลา!
....
“คืนร่างของฉันมา ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอทำร้ายใครอีกแล้ว!” หร่วนอู้เนี่ยนอาศัยจังหวะที่วิญญาณของสวีเชวี่ยได้รับบาดเจ็บ ระเบิดพลังออกมาเต็มที่!
วิญญาณที่ถูกกดข่มมานาน ในที่สุดก็ชิงร่างของตัวเองกลับคืนมาได้
ส่วนร่างของสวีเชวี่ยก็ถูกเธออ้วกพุ่งออกมา
มันร่วงลงพื้นในสภาพเหมือนก้อนโคลนเน่าๆ ที่กำลังขยับดุ๊กดิ๊ก
เดิมทีสิ่งนี้เกิดจากนิ้วมือของสวีเชวี่ย ซึ่งกำลังหลอมรวมเข้ากับร่างของหร่วนอู้เนี่ยน แต่กลับถูกขัดจังหวะกลางคันและถูกขับออกมา
จึงกลายเป็นสภาพแบบนี้
มีเพียงดวงตาหนึ่งดวงกับปากหนึ่งปาก
‘ผมของฉัน....’