บทที่ 102: จบเห่แล้ว

บทที่ 102: จบเห่แล้ว

....

กลางอากาศ

เวินกู้จือถูกสายฟ้าพันรอบกาย

มือซ้ายถือหอกมังกรคำราม มือขวาถือทวนวายุอสนีวารี

พุ่งโจมตีสวีเชวี่ยจากฟากฟ้า!

เสาแสงสายฟ้าขนาดมหึมากระแทกพื้นอย่างรุนแรง เส้นสายฟ้าที่แผ่กระจายออกมาฉีกพื้นดินจนเป็นรอย เพิ่มความเสียหายให้สนามรบแห่งนี้ไปอีกระดับ

เสาแสงสลายไป

บนพื้นดินไหม้เกรียม มีคนสองคนยืนอยู่

เวินกู้จือถือหอกในมือซ้ายและทวนในมือขวา ฟาดอาวุธที่อัดแน่นด้วยพละกำลังออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า