บทที่ 28: นายยังกล้าคิดเหมือนเดิมเลยนะ

บทที่ 28: นายยังกล้าคิดเหมือนเดิมเลยนะ

....

“งั้นก็ได้....”

ตอนนี้สวีเชวี่ยรู้สึกบอกไม่ถูกจริงๆ

เขาสับสน

ไม่รู้ว่าควรลงมือดีไหม หรือควรปล่อยเฒ่าผีหลิวไป

หรือจะเผยร่างตัวภัยพิบัติ แล้วใช้วาทศิลป์เกลี้ยกล่อมเฒ่าผีหลิวว่าอย่ากินคนอีกเลย

สรุปง่ายๆ ก็คือ นายดูฉันสิ ฉันก็เป็นตัวภัยพิบัติเหมือนกัน แต่ฉันยังไม่กินคนเลย นายก็เลิกกินได้แล้ว มากินแก่นภัยพิบัติด้วยกันกับพี่สิ

ช่างเถอะ....

“เฒ่าผี ให้ฉันช่วยปลดปล่อยนายเอง”