เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 - ส่งตัวกลับสู่เมืองหวงหยวน
หลี่ต้าต่านไม่ได้รั้งอยู่นาน หลังจากรับเงินเรียบร้อยแล้ว เขาก็พาคนขับรถขึ้นรถบรรทุกแล้วแล่นออกจากสถานที่แห่งนั้นทันที
เขายังมีเรื่องราวอีกมากมายที่ต้องเร่งจัดการ ไม่มีเวลามามัวโอ้เอ้อยู่ตรงนี้
จ้าวตงชวนยืนมองท้ายรถบรรทุกที่ค่อยๆ แล่นห่างออกไปจนกลืนหายไปกับความมืดมิดยามค่ำคืน เขายกมือขึ้นโบกเบาๆ พลางพึมพำด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
"ลาก่อนนะพ่อคุณ"
เมื่อเดินกลับเข้ามาในลานบ้าน มองดูกล่องสินค้าที่วางกองระเกะระกะเต็มลานบ้าน จ้าวตงชวนก็รู้สึกปวดหัวตุบๆ ขึ้นมา
หากต้องขนย้ายด้วยกำลังคนเพียงคนเดียว คงต้องเสียเวลาและเหนื่อยแรงไม่น้อยเลยทีเดียว
เดี๋ยวก่อนสิ
บางทีเขาน่าจะลองใช้ประโยชน์จากฟังก์ชันการเก็บเข้าและนำออกของพื้นที่แหวนมิติเก็บของ เพื่อหาช่องโหว่ช่วยทุ่นแรงดู