เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 143 - เงาร่างที่คุ้นตา การพบกันของสหายเก่า
จ้าวตงชวนสะพายกระเป๋า เดินตามกลุ่มผู้โดยสารก้าวลงจากขบวนรถไฟมายังชานชาลาอย่างช้าๆ
บนชานชาลา ผู้คนมากมายต่างหอบหิ้วสัมภาระพะรุงพะรังค่อยๆ ก้าวเดินไปข้างหน้า ด้านข้างมีเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบเข็นรถเข็นคันเล็ก คอยร้องขายเมล็ดแตงโมและขนมพื้นเมืองต่างๆ ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นพนักงานของสถานีรถไฟ บรรยากาศบนชานชาลาคลาคล่ำไปด้วยผู้คน คึกคักและจอแจเป็นพิเศษ
จ้าวตงชวนก้าวเท้าตามฝูงชนมุ่งหน้าไปยังทางออกของสถานีหลัวหู ที่นี่มีแถวผู้โดยสารยืนต่อคิวยาวเหยียด เขาค่อยๆ ขยับฝีเท้าทีละก้าว รอตรวจตั๋วเพื่อออกจากสถานี
บริเวณโดยรอบมีเจ้าหน้าที่รักษาความสงบในเครื่องแบบหลายนาย คอยสอดส่องสายตาตรวจตราผู้โดยสารที่มีท่าทางผิดปกติอย่างเข้มงวด และมีการสุ่มตรวจค้นกระเป๋าสัมภาระเป็นระยะ