เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 142 - ตักเตือนอู่ฮุ่ยเหลียง ออกเดินทางปฏิบัติงาน
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันไม่ใช่ลูกคุณหนูตระกูลนายทุนเสียหน่อย ใช้ชีวิตสมบุกสมบันจนชินแล้ว ผู้หญิงในหมู่บ้านของพวกเราหลายคน ท้องแก่ขนาดนี้ยังต้องลงไปทำงานในไร่นาอยู่เลย สภาพของฉันแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้ ถือว่าสุขสบายมากแล้วค่ะ"
ซูเฟินลูบท้องที่นูนใหญ่ของตนเองพลางเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม
จ้าวตงชวนกำลังง่วนอยู่หน้าเตาไฟในครัว วันนี้เขาเป็นเจ้าภาพ ย่อมต้องรับหน้าที่เป็นพ่อครัวเอง ตู้ลี่ลี่และอู่ฮุ่ยเหลียงคิดจะเข้าไปช่วย แต่ก็ถูกเขาห้ามไว้ ไม่มีเหตุผลอันใดที่จะให้แขกมาช่วยทำอาหาร
จ้าวตงชวนมีทักษะการทำอาหารติดตัว แม้ว่าทักษะการทำอาหารที่ได้รับจากระบบจะเป็นเพียงระดับเบื้องต้น แต่การทำอาหารพื้นบ้านทั่วไปก็นับว่าเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับเขา