เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 135 - แฝงตัว ดูงิ้ว
เขากลัวจริงๆ ว่ากัวผิงจะยอมนั่งรอเป็นเพื่อนจนกระทั่งรถไฟเทียบชานชาลา และยืนมองส่งเขาขึ้นรถไฟไปต่อหน้าต่อตา หากเป็นเช่นนั้น เขาคงไม่มีเวลาแอบปลีกตัวไปคิดบัญชีกับหลี่โจวเป็นแน่
ตั๋วรถไฟที่จ้าวตงชวนซื้อไว้เป็นรอบเวลาหนึ่งทุ่มครึ่ง ยังเหลือเวลาอีกหลายชั่วโมงก่อนที่รถไฟจะออกเดินทาง เวลาขนาดนี้เพียงพอให้เขาทำอะไรได้หลายอย่าง และนี่คือเหตุผลสำคัญที่ทำให้เขาต้องชวนแม่มาสถานีรถไฟก่อนเวลา
จ้าวตงชวนรออยู่ครู่หนึ่ง เมื่อแน่ใจว่ากัวผิงจากไปแล้วจริงๆ จึงถือกระเป๋าเดินทางเดินเลี่ยงออกมายังมุมลับสายตาผู้คนด้านนอกสถานีรถไฟ สวมแว่นตาพรางตา แล้วเก็บกระเป๋าเดินทางเข้าสู่มิติส่วนตัวทันที
เขาหยิบรถจักรยานคันหนึ่งที่เคยยึดมาจากหัวหน้าแก๊งมืดในหวงหยวนออกมาจากมิติ แล้วปั่นมุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางของกงจู่เฝิน