เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 134 - สถานีรถไฟเมืองหลวง
เมื่อสัมผัสได้ถึงอารมณ์ตื่นเต้นของแม่ และสายตาที่เป็นประกายระยิบระยับคู่นั้น
จ้าวตงชวนก็อดไม่ได้ที่จะยืนนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ดูไม่ออกเลยจริงๆ ว่าแม่คนนี้จะมีพรสวรรค์ด้านการค้าขายกับเขาด้วย มองเห็นลู่ทางของระบบความนิยมตั้งแต่เนิ่นๆ เชียวหรือ
หากในอนาคตผลงานของตนได้รับการตีพิมพ์เป็นรูปเล่ม การให้กัวผิงมาทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลผลประโยชน์คงเป็นความคิดที่ไม่เลวทีเดียว
จ้าวตงชวนคิดเงียบๆ ในใจ
"แม่ครับ พรุ่งนี้ผมก็ต้องออกเดินทางแล้ว หนังสือนิตยสารพวกนี้คงหาซื้อมาเพิ่มไม่ทันหรอกครับ เกรงว่าจะไม่ทันเวลา"
จ้าวตงชวนยิ้มบางๆ พลางเอ่ยขึ้น
"ไม่เป็นไรหรอก ซื้อนิตยสารแค่นี้ใช้เวลาไม่นาน ที่อื่นไม่รู้ว่ามีขายไหม แต่ร้านหนังสือซินหัวตรงหวังฝูจิ่งต้องมีขายแน่นอน"
จ้าวเจิ้งกั๋วกล่าวสนับสนุนความคิดของภรรยาด้วยรอยยิ้มเช่นกัน