เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 158 - หมีดำมาเยือนถึงเรือนชาน
ภายในโถงเรือนใหญ่ หวังกุ้ยเซียงและเซียวเยว่นั่งไม่ติดที่มานานแล้ว กำลังจะออกไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น แต่กลับถูกเซียวจวิ้นขวางไว้ที่หน้าประตู
"ท่านแม่ อาเยว่ พวกท่านสองคนอย่าเพิ่งออกไปเลยขอรับ!"
"ขวางไว้ทำไมกัน? ตกลงมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?" หวังกุ้ยเซียงร้อนใจจนทนไม่ไหว ยื่นมือออกไปหมายจะผลักเขาให้พ้นทาง
"นั่นสิพี่รอง ข้างนอกเป็นอะไรไปหรือ? เสียงเมื่อครู่นี้ช่างน่ากลัวเหลือเกิน" เซียวเยว่เองก็ชะโงกหน้าพยายามมองออกไปข้างนอก
เวลานี้หัวใจของเซียวจวิ้นยังคงเต้นระทึก ขาทั้งสองข้างสั่นเทาไม่หยุด ทว่าเขาก็ยังกัดฟันยืนขวางไม่ยอมหลีกทาง กางแขนทั้งสองข้างยันกรอบประตูเอาไว้แน่น
"โธ่เอ๊ย! พวกท่านอย่าเพิ่งถามเลย รอพี่สะใภ้ใหญ่มาก่อนค่อยว่ากัน! ข้ากลัวว่าพวกท่านจะตกใจกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ!"
หวังกุ้ยเซียง "..."
เซียวเยว่ "..."
สองแม่ลูกสบตากัน ความสงสัยและกระวนกระวายใจในอกยิ่งทวีความหนักหน่วงขึ้น