เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149 - ฟื้นคืนสติ
ซูเหอเพิ่งจะเดินมาถึงหน้าประตูห้องปีก ก็พลันได้ยินเสียงร้องด้วยความยินดีจนไม่อาจสะกดกลั้นดังออกมาจากในห้อง
"ท่านพ่อ! ท่านพ่อท่านฟื้นแล้ว!"
นั่นเป็นเสียงของหวังหม่านชาง น้ำเสียงเจือความตื่นเต้นระคนสั่นเครืออยู่หลายส่วน
ซูเหอเร่งฝีเท้าขึ้น ผลักประตูเดินเข้าไป
เป็นดังคาด บนเตียง หวัังกุ้ยฉวนที่นอนหมดสติมาหลายวัน ในที่สุดก็ลืมตาขึ้นมาแล้ว
หวังหม่านชางนั่งยองๆ อยู่ข้างเตียง สองมือกุมมือของบิดาไว้แน่น ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำ ริมฝีปากสั่นระริก
ดูคล้ายอยากจะเอ่ยบางสิ่งแต่ก็พูดไม่ออก ได้แต่ร้องเรียกบิดาอยู่ไม่หยุด
หวังกุ้ยฝูยืนอยู่ตรงปลายเตียง สองมือยันขอบเตียงไว้ ใบหน้าที่ตึงเครียดมาตลอดทั้งคืน ในที่สุดก็ผ่อนคลายลงได้เสียที
เขาอดไม่ได้ที่จะเบือนหน้าหนี แล้วยกแขนเสื้อขึ้นมาเช็ดหางตาอย่างแรง