เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141 - สตรีมิได้มีเพียงหนทางปรนนิบัติสามีและสั่งสอนบุตร
ยามนี้ที่บ้านตระกูลเสิ่น มีเพียงหลิวชุ่ยฮวา ซูหลาน และเสิ่นเป่าจูอยู่กันสามคน
ซูหลานกำลังนั่งทำงานปักเย็บอยู่ใต้ชายคา
ตอนนี้นางตั้งครรภ์แล้ว จึงไม่กล้าตรากตรำเดินทาง การค้าตั้งแผงในตำบลจึงจำต้องวางมือไปชั่วคราว
ทว่าคืนวันที่ไร้เงินติดมือนั้น ช่างยากลำบากยิ่งนัก
เงินทองของบ้านตระกูลเสิ่นล้วนกุมอยู่ในมือของแม่สามีอย่างหลิวชุ่ยฮวา เบี้ยหวัดรายเดือนของเฉิ่นเฟิงไม่เคยตกถึงมือนางแม้แต่ครึ่งอีแปะ
แม้ว่านางจะตั้งครรภ์สายเลือดตระกูลเสิ่น หลิวชุ่ยฮวาก็ยังคงตระหนี่ถี่เหนียวและแล้งน้ำใจ ไม่ยอมเสียเงินเพื่อนางแม้แต่อีแปะเดียว
นางอยากจะเตรียมเสื้อผ้าชิ้นเล็กชิ้นน้อยหรือของใช้สำหรับเด็กในท้องไว้ล่วงหน้า แต่ในกระเป๋าแห้งกรอบ จนมิอาจหยิบจับซื้อหาสิ่งใดได้
เคราะห์ดีที่ตอนนี้นางมิต้องลงไปทำงานในแปลงนา จึงได้แต่หันมาจับเข็มกับด้ายอีกครา นางตั้งใจจะปักผ้าเอาไปขาย อย่างน้อยก็พอเก็บหอมรอมริบเงินทองไว้คุ้มกายได้บ้าง
พลันนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังมาจากนอกลานเรือน