เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 140 - มอบของขวัญแก่ทุกฝ่าย
หวังกุ้ยเซียงสูดหายใจเข้าลึก ค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลง
"เฮ้อ ข้าเองก็เข้าใจเหตุผลนี้ เพียงแต่วันข้างหน้า เกรงว่าในหมู่บ้านคงมีคนอีกไม่น้อยมาสืบดูเป็นแน่"
ลานบ้านของพวกนางส่งกลิ่นหอมกรุ่นออกมาทุกเมื่อเชื่อวันในช่วงนี้ คนในหมู่บ้านต่างก็พอจะรู้กันหมดแล้ว
เพราะกลิ่นหอมของกินเช่นนี้ ย่อมมิอาจปิดบังเอาไว้ได้เลย
ต่อให้ไม่มีบ้านเสิ่น ก็จะมีบ้านอื่นมาคอยสืบดูอยู่ดี
"ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ มีข้าอยู่ทั้งคน!"
ซูเหอสีหน้าสงบนิ่ง ผงกศีรษะรับเบาๆ
ไม้ยืนต้นสูงตระหง่านย่อมล่อลม ยามชีวิตความเป็นอยู่ดีวันดีคืน ย่อมมิอาจหลีกเลี่ยงการสอดแนมและความริษยาตาร้อนจากผู้อื่นได้ วันข้างหน้าเพียงแค่รักษาเจตนาดั้งเดิม ยึดมั่นในขอบเขตและหลักการ แล้วรับมืออย่างสุขุมเยือกเย็นก็พอแล้ว
คงมิใช่เพราะความริษยาของผู้อื่น แล้วครอบครัวตนเองจะไม่ใช้ชีวิตให้ดีหรอกกระมัง?