กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 110 - คนที่มีเงินส่วนตัวน้อยที่สุด
หลังจากซูเหอและพวกทั้งสี่คนรับประทานอาหารกลางวันเสร็จ ก็ถือเป็ดพะโล้แห้งที่ห่อกลับออกมาจากเหลาอาหารเยว่ไหล
จนกระทั่งเดินออกมาไกลมากแล้ว สองพี่น้องเซียวจวิ้นและเซียวเยว่ก็ยังคงมีสีหน้าเหม่อลอยสับสน ฝีเท้าปวกเปียกไร้เรี่ยวแรง!
สวรรค์ช่วยด้วยเถิด!
มื้อเดียวพวกตนถึงกับใช้เงินไปหนึ่งตำลึงหกเฉียน!
ตอนที่พี่ใหญ่ยังเป็นจ่งฉี เบี้ยหวัดรายเดือนยังได้แค่ห้าถึงหกร้อยอีแปะ ทว่าอาหารมื้อเดียวของพวกตนกลับเท่ากับกินเงินเดือนสามเดือนของพี่ใหญ่หมดเกลี้ยง
เมื่อครู่กินเอร็ดอร่อยเพียงใด บัดนี้สองพี่น้องก็ยิ่งตื่นตระหนกหวาดผวาเพียงนั้น!
เหลาอาหารเยว่ไหลแห่งนี้มาไม่ได้จริงๆ!!
ช่างหน้าเลือดเกินไปแล้ว!
จะทำอย่างไรดี?