กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 - ผู้มีที่พึ่งอันมั่นคง
เซียวเยว่ใช้เวลาช่วงบ่ายทั้งวันไปกับการเรียนรู้ ยามนี้ในหัวจึงยังคงสับสนวุ่นวายดุจด้ายพันกัน
เมื่อเห็นทุกคนเอ่ยถาม นางจึงรีบกระแอมไอเคลียร์ลำคอ เลียนแบบท่าทางสุขุมสงบนิ่งอันเป็นปกติของพี่สะใภ้ตนเอง แล้วโบกมือไปมา
"แบบที่ทำมาก่อนหน้านี้ ต่อไปบ้านเราจะไม่ทำแล้ว"
"หา?!"
พวกบุรุษหนุ่มฉกรรจ์แทบจะกระโดดตัวลอยขึ้นมา
"ทำไมกันล่ะ?! ค้าขายได้คล่องมือถึงเพียงนี้เชียวนะ?"
"น้องสาวตระกูลเซียว เป็นพวกข้าทำสิ่งใดผิดไปหรือไม่?"
สีหน้าของเจียงหู่ซีดเผือด นึกว่าตอนแบ่งเงินตนเองรับมามากเกินไป จึงรีบดันเงินคืนกลับไป
"ไม่ใช่ ไม่ใช่ พวกเจ้าเข้าใจผิดกันแล้ว"