เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 - คืนเข้าหอ
ปลายยามเซิน แสงตะวันเริ่มคล้อยไปทางทิศตะวันตก แสงแดดอ่อนสาดเฉียงลงมาในลานบ้าน เคลือบประกายอุ่นให้แก่อักษรมงคลสีแดงตรงประตู
แม้ในลานเรือนยังคงหลงเหลือไอความครึกครื้นอยู่บ้าง ทว่ายามนี้ถูกเก็บกวาดเรียบร้อย กลับคืนสู่ความสงบเรียบง่ายดังเดิม
หวังกุ้ยเซียงกำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารมื้อเย็นให้ทุกคนในครัว
น้ำแกงและผักที่เหลือจากโต๊ะจัดเลี้ยงนางเก็บรวบรวมเอาไว้ ส่วนเนื้อนั้นไม่เหลือเลยแม้แต่น้อย กระทั่งน้ำแกงเนื้อยังถูกแขกเหรื่อแบ่งกันไปจนเกลี้ยงชาม
นางมิได้รู้สึกเสียดาย ตรงกันข้ามในใจกลับเบิกบานยิ่งนัก นี่แสดงว่างานเลี้ยงในวันนี้จัดได้สำเร็จลุล่วง ทุกคนกินดื่มกันอย่างอิ่มหนำสำราญ
นางนำหัวผักกาด ผักกาดขาว เต้าหู้ และผักป่าที่เหลือเทลงไปในกระทะ เติมน้ำ โรยเกลือกับต้นหอมซอยลงไปเล็กน้อย ต้มรวมกันเป็นแกงจับฉ่ายหม้อใหญ่ควันกรุ่น
แม้ไม่มีเนื้อสัตว์ ทว่าผักต้มแน่นขนัดน้ำแกงเปี่ยมล้น ยามกินคู่กับหมั่นโถวดำสองสามลูก ก็เพียงพอให้ทั้งครอบครัวอิ่มท้องจนพุงกาง
"กินข้าวได้แล้ว!"
ผ่านไปไม่นาน หวังกุ้ยเซียงก็ส่งเสียงร้องเรียกออกไปนอกประตู