กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28 - เก็บกวาดความวุ่นวาย
หลิวชุ่ยฮวารู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอกเป็นระลอก ทว่าไม่อาจบันดาลโทสะออกมาได้ จำต้องกัดฟันอดทนอดกลั้นไว้
ครั้นแขกคนสุดท้ายก้าวพ้นประตูรั้วลานบ้าน และภายนอกกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครา ลานเรือนหลังเล็กของตระกูลเฉิ่นก็คล้ายถูกสูบความมีชีวิตชีวาออกไปในพริบตา
ความครึกครื้นที่ฝืนประคับประคองไว้เพื่อจัดงานมงคลก่อนหน้านี้ มลายหายไปจนสิ้นในชั่วพริบตา หลงเหลือไว้เพียงเศษอาหารบนโต๊ะและเตาไฟที่รกรุงรัง
"ถุย!"
"สารเลวพวกนี้นี่มันตัวอะไรกัน!"
"แม่เฒ่าอย่างข้าเสียเงินทองไปแท้ๆ กลับไม่ได้ยินคำขอบใจสักคำ"
"ช่างเป็นพวกหมาป่าตาขาวจริงๆ!"
"เสียดายเงินของข้าสิ้นดี"
ดูเหมือนด่าทอเพียงเท่านั้นยังไม่สร่างโมโห หลิวชุ่ยฮวาจึงหันหน้าไปบ่นใส่เฉิ่นเฟิงกับซูหลานเป็นชุด