กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 350 มิใช่เย็นชา หากแต่คลั่งรักแบบป่วยจิต
ท้องฟ้ามืดลง
แสงจันทร์ลอดผ่านซี่หน้าต่าง สาดเงาแสงกระจ่างเต็มพื้น กลิ่นหอมหวานของเด็กสาวลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ
สายลมยามค่ำพัดมา พาไอเย็นแห่งปลายสารทฤดูมาด้วย
โลหิตสีแดงสดค่อย ๆ ไหลรินจากข้อมือขาวเรียวของซูเหยียนชิง
บุปผามารเหอฉิงฉีกกลีบดอก ขยี้น้ำในกลีบจนแหลก แล้วทาบนแผงอกของเฮ่อเหลียนชูเสวี่ย
ปราณมารหนึ่งพันปีทำให้บุปผาปรภพเริ่มเคลื่อนไหวอย่างกระสับกระส่าย ค่อย ๆ ขยับรากไม้ทีละน้อย
บัวหิมะฉวยโอกาสนี้ฉีดของเหลวเกสรอันเย็นสดชื่นเข้าไปในโลหิตบนข้อมือของเด็กสาว