เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 131 ข้ายังสำคัญสู้ขนมแป้งข้าวเจ้าน้ำตาลขาวหนึ่งจานไม่ได้หรือ?
สีหน้ากระอักกระอ่วนทั้งอับอายและขุ่นเคืองของซื่อเจียพลันเย็นชาลง เขากล่าวกับเซี่ยชิงเสวียนอย่างจริงจังโดยไม่เกรงใจแม้แต่น้อย “เจ้าออกไปก่อน เรื่องนี้ข้าอยากคุยกับซูเหยียนชิงตามลำพัง”
เป็นครั้งแรกที่บุตรพุทธะไม่ได้เรียกเด็กสาวว่าโยมซู แต่กลับเรียกชื่อเต็มของนาง
เมื่อได้ยินดังนั้น เซี่ยชิงเสวียนก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เขามองเด็กสาวด้วยอารมณ์ซับซ้อนเล็กน้อย ก่อนถอนหายใจเบา ๆ แล้วหมุนกายจากไป
ก่อนจากไป เขาทิ้งคำพูดกำกวมไว้ประโยคหนึ่ง “ซื่อเจีย ขอให้เจ้าลองคิดเรื่องของข้าเมื่อครู่อย่างจริงจังด้วย...”
ซูเหยียนชิงเงยหน้าขึ้นอย่างฉับไว มองเซี่ยชิงเสวียนซึ่งทั้งไม่ยินยอมและอาลัยอาวรณ์ไม่อยากจากไป แล้วหันกลับมามองสีหน้าซับซ้อนที่ทั้งสับสนและลังเลของบุตรพุทธะ