ตอนที่ 130 เจ้าอย่าเข้าใจผิด พวกเราสองคนไม่ได้มีอะไรกัน

ตอนที่ 130 เจ้าอย่าเข้าใจผิด พวกเราสองคนไม่ได้มีอะไรกัน

ซูเหยียนชิงเดินไปยังห้องของบุตรพุทธะ พลางนึกถึงสีหน้ากระวนกระวายของมู่หรงอี้เมื่อครู่

ทีแรกนางจำอีกฝ่ายไม่ได้ แต่ฝีมือการแสดงของมู่หรงอี้ช่างด้อยนัก ตอนยื่นปิ่นปักผมมาให้ แม้แต่ข้อมือยังสั่นน้อย ๆ

อีกทั้งทันทีที่นางรับปิ่นปักผม อีกฝ่ายก็จ้องสีหน้านางไม่กะพริบ ราวกับกลัวว่านางจะไม่ชอบ

แม้ไม่เข้าใจว่าเหตุใดมู่หรงอี้จึงชอบมอบปิ่นปักผมให้นางนัก แต่งานศิลป์ทำมือเช่นนี้ก็ประณีตงดงามจริง ๆ

หากนางนำกลับไปประมูลในยุคปัจจุบัน...ต้องขายได้ราคาดีแน่นอน

ซูเหยียนชิงซึ่งในใจมีแต่ความฝันว่าจะร่ำรวยมหาศาล จึงเผยรอยยิ้มยินดีออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ

ทำให้หัวคิ้วของมู่หรงอี้คลายลงเล็กน้อย ก่อนจากไปอย่างวางใจ

ในตอนนั้นเอง ระบบก็ปรากฏตัวขึ้น