0115

⬢⬢⬢

ตอนที่ 115 เมฆหมอกเรือนโอสถ

ประตูกระบอกไม้ไผ่ของเรือนโอสถชำระใจส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดท่ามกลางสายลม ป้ายอักษร "ใจบัวสงเคราะห์โลก" ที่แขวนอยู่เหนือซุ้มประตูถูกกาลเวลากัดกร่อนจนลายพร้อย เย่เฉินประคองผู้เฒ่าก้าวเข้าสู่เรือนโอสถ กลิ่นยาฉุนกึกคละเคล้ากลิ่นคาวของผงกัดกร่อนใจพวยพุ่งเข้าปะทะใบหน้า สมุนไพรที่ตากไว้ในลานเรือนส่วนใหญ่เหี่ยวเฉา มีเพียงบัวใจประสานไม่กี่ต้นตรงมุมกำแพงที่ยังทอแสงสีเขียวอ่อนจาง