0114

⬢⬢⬢

ตอนที่ 114 กลิ่นอายบัวแห่งเรือนโอสถ

บนถนนทางการนอกหุบเขาบัวร่วง ม่านหมอกยามเช้ายังมิทันสลายตัว เย่เฉิน หลินหว่านเอ๋อร์ และผู้เฒ่ากำลังสาวเท้าก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ผู้เฒ่าใช้กระบี่สะท้อนบัวยันพื้น ก้าวย่างแม้นเชื่องช้าแต่ทว่ามั่นคง แสงสีแดงบนคมกระบี่ส่องประกายล้อกับกระบี่คมครามของเย่เฉินและดอกบัวหยกของหลินหว่านเอ๋อร์อยู่เป็นระยะ ทอดเงาแสงสลับประสานลงบนผืนดิน