เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 399
"โอ้ จอมทัพของนครราชาหนิงลู่ออกจากเมืองไปแล้วหรือ?"
"โอกาสอันยอดเยี่ยมเช่นนี้ หากข้ายังลังเลอีก ก็เท่ากับทำให้ความเมตตาจากสวรรค์ต้องสูญเปล่า"
"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็จะไม่เกรงใจแล้ว เริ่มโจมตีเมืองอิงหลงทันที!"
หลังจากเหออวิ๋นได้รับข่าวสาร แววตาของเขาก็ฉายประกายคมกริบขึ้นมาวูบหนึ่ง
เขาลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว ก่อนเดินไปมาในกระโจมบัญชาการ พลางครุ่นคิดถึงแผนการโจมตีอย่างละเอียด
ไม่นานนัก เขาก็สะบัดมือออกคำสั่งบุกโจมตี
แม้เมืองอิงหลงจะมีระบบป้องกันทางการทหารที่แข็งแกร่งไม่น้อย กำแพงเมืองสูงใหญ่และมั่นคง คูเมืองกว้างขวางลึกสุดหยั่ง อีกทั้งยังมีกองทัพกว่าสองแสนนายประจำการอยู่ ดูราวกับเป็นป้อมปราการที่ยากจะตีแตก
แต่เหออวิ๋นกลับมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมว่าจะยึดเมืองแห่งนี้ได้
เขารู้ดีว่ากองทัพของตนผ่านการฝึกฝนและประสบศึกจริงมาอย่างยาวนาน ทำให้ความสามารถในการรบเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล