เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 382
เมื่อศัตรูสูญเสียจินเจิ้งฮว่า ผู้บัญชาการของตนไป กองทัพก็ไม่ต่างจากฝูงแกะที่ขาดจ่าฝูง พลันแตกตื่นจนอลหม่านไปหมด
ทหารที่ลิโป้นำทัพมานั้นดุจพยัคฆ์ร้ายลงจากเขา แข็งแกร่งเกินต้านทาน
แม้ทหารฝ่ายศัตรูจะเป็นทหารคุณภาพสีม่วง ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี และมีอาวุธยุทโธปกรณ์ครบครัน แต่เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีอันดุดันของลิโป้และกองทหารม้าใต้บังคับบัญชา พวกเขากลับไม่อาจต้านทานได้
พวกเขาพยายามต้านทานอย่างยากลำบาก ทว่าทุกครั้งที่ปะทะกัน ก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความแตกต่างมหาศาลด้านความแข็งแกร่งในการรบของทั้งสองฝ่าย
กองทหารม้าของลิโป้ล้วนมีฝีมือการต่อสู้สูงส่ง อีกทั้งยังประสานงานกันได้อย่างเข้าขา ทุกครั้งที่บุกทะลวงก็สามารถฉีกแนวป้องกันของศัตรูออกเป็นช่อง สร้างความสูญเสียให้แก่ฝ่ายตรงข้ามอย่างมหาศาล
เมื่อเวลาผ่านไป จำนวนทหารฝ่ายศัตรูก็ลดน้อยลงเรื่อย ๆ ขวัญกำลังใจก็ตกต่ำลงทุกขณะ
ทั่วสนามรบอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งความสิ้นหวัง เหล่าทหารเริ่มตระหนักว่าพวกตนไม่อาจพลิกสถานการณ์ได้อีกแล้ว
ในเวลานั้นเอง มีทหารนายหนึ่งตะโกนขึ้นมาว่า "ผู้บัญชาการของพวกเจ้าตายไปแล้ว อย่าดื้อดึงต่อต้านอย่างไร้ประโยชน์อีกเลย! ผู้ที่ยอมจำนนจะได้รับการละเว้นชีวิต!"
เสียงตะโกนนั้นดุจสายฟ้าฟาดกลางวันแสก ๆ ทำให้ทหารที่เหลืออยู่ต่างสะดุ้งสะเทือน